Vetans Verbum

Η ελευθερία του λόγου-ή της έκφρασης όπως συχνά αποκαλείται- είναι το πολιτικό δικαίωμα να κοινοποιεί κανείς τις απόψεις και ιδέες του χρησιμοποιώντας το σώμα και την ιδιοκτησία του, προς όποιον είναι πρόθυμος να τα δεχτεί. Το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης αναγνωρίζεται ως ανθρώπινο δικαίωμα, σύμφωνα με το άρθρο 19 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και αναγνωρίζεται από το διεθνές δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.

Παρόλο τη συνταγματική κατοχύρωση  έχει παρατηρηθεί συχνά ότι η ελευθερία του λόγου περιορίζεται ως ένα βαθμό, ο περιορισμός αυτός εξαρτάται από τις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που ισχύουν. Ο Τύπος είναι συχνά ένα πεδίο που η αρχή της προσβολής ενεργοποιείται, και η ελευθερία έκφρασης περιορίζεται. Πέρα από το τύπο όμως,η τέχνη είναι ένα πεδίο, που ενώ έχει συνδεθεί πλήρως με την ελευθερία έκφρασης, συχνά στοχοποιείται, πολλές φορές μέσα στην ιστορία αλλά και πολλές φορές τις τελευταίες δεκαετίες έργα, εκθέσεις, παραστάσεις, σκίτσα κτλ. έχουν λογοκριθεί, έχοντας επιφέρει μεγάλη συζήτηση με το αν μέσω της τέχνης όλα μπορούν να λεχθούν ή υπάρχουν και εκείνα που δεν λέγονται.

Το Vetans Verbum εξετάζει, μέσω της σωματικότητας, αν η τέχνη αποτελεί ένα «τόπο» ελεύθερης διακίνησης των ιδεών, αν υπάρχουν όρια στην διαδικασίας της έκφρασης, αν όντως υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούν να λεχθούν και αν τελικά είναι ακόμα μία «ετεροτοπία» απαγόρευσης της ελευθερίας λόγου.

 

Χορογραφία/σκηνοθεσία : Βασίλης Σκαρμούτσος

Ερμηνεία : Καρολίνα Απικιάν

Βοηθός : Κατερίνα Κιαγιά

Ημερομηνία πρεμιέρας: 8 Οκτωβρίου 2016, Θέατρο της οδού Κεφαλληνίας